activiteiten vanaf 2005

Nu er weer nieuw leven in de website van de “Vooruit” is geblazen, moeten we met betrekking tot het tot op heden verrichte onderhoud terugspitten vanaf medio 2005.

Vanaf de tijd dat de molen in Medemblik kwam, tot nu hij weer helemaal operationeel is, hebben we niet stil gezeten, integendeel!

Toen de “Vooruit” in zijn knusse haventje was afgemeerd, zijn we met een paar man eerst maar eens gaan opruimen, en een beetje gaan uitzoeken, hoe de vlag er bij stond.

Het bleek dat alles wat glas was, dus diverse ramen in de winch hokken, maar ook alle patrijspoorten, gedurende de winter dat de molen in de haven van Medemblik lag, waarschijnlijk het doelwit is geweest van jeugd met katapulten, er was geen enkele poort meer heel.
Dus alle patrijspoorten eruit,en nieuwe glazen erin. Ditmaal van onbreekbaar glas oftewel dik Perspex, waar we een hoeveelheid in het museum hadden liggen.
Ook waren alle houten pasringen tussen huid en poorten vermolmd, dus die konden ook gelijk mooi vernieuwd worden.

Verder is het leidingwerk nagelopen, hierbij kwamen we toch wel een paar slechte stukken tegen.

Onder de plaat lag een dikke laag vettigheid, dus een hoop schoonmaakwerk (maar: geen intering!).

Het plaatwerk van allebei de winch hokken was in slechte staat, vlak boven het dek vol gaten, ook het dak was lek.Dit zelfde gold ook voor het ketelhuis (koelkast) tpv het dek en waar de warmwaterbak had gestaan.

De kabelgeleiders in het achterste dekhuis zaten muurvast in hun geleiding, en het dekje in dit winchhok was doorgerot.

De oude schoorsteen was in Heerenveen achtergelaten, maar daar was intussen al een nieuwe voor meegekomen.

Oude schoorsteen    De oude schoorsteen

 

Het spatscherm en het dekje onder het A-frame was weggerot.

Van diverse U-balken waren de flenzen gedeeltelijk erg slecht, vooral van de onderste balk op het dek.

Van het verstelmachientje om de ladder te bewegen zaten de zuigers muurvast in de cylinders.

Het torentje van het hijskraantje was niet meer aanwezig, de laadboom (giek) lag aan dek.
Het torentje was in zodanig slechte staat dat hij gesloopt was en zou moeten worden vernieuwd, maar niemand wist waar hij gebleven was.

De geleidekokers waar de drijfriemen door lopen hingen nog maar half aan hun ondersteuning.

In de machineruimte was de ketel door het jarenlang (via de open schoorsteen) inregenen ook één bonk roest, de rookkast was er al net zo slecht aan toe als de schoorsteen (dus gatenkaas).
Na roestruimen en schoonmaken bleken de ketel zelf en de vlampijpen in de ketel gelukkig nog in goede staat te verkeren.
De stoommachines (hoofd en hulp) waren goed te tornen,alle blanke delen waren wat roestig, maar gelukkig niet ingeteerd.

De bijgeleverde baggerspecie bak was in de wintertijd vol geregend en lag half onder water op de bodem van de haven. Ze hebben hem leeg kunnen pompen, en binnendoor naar het museum gesleept waar hij naast de molen is afgemeerd.
De onderkant van het baggerspecie gedeelte zat vol gaten, zodat de drijfruimte net zo snel volliep als de baggerkant.Op de baggermolen lag een stapel staalplaten, welke gebruikt zijn om deze rotte strook (30 cm boven het vlak in de bak) te dubbelen.

Al met al is wel gebleken dat 15 jaar stilliggen wel een helehoop aan onderhoud en opknappen tot gevolg heeft gehad!